III Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Bydgoszczy
Gimnazjum nr 47 w Bydgoszczy

  • Szkoła
  • Puchar
  • Koła zainteresowań
  • Orlik

Na mocy postanowień traktatu pokojowego w Wersalu z 28 VI 1919 roku, kończącego I wojnę światową, Bydgoszcz po 147 latach niewoli stała się ponownie polskim miastem.


Początek 1920 r. upłynął pod znakiem gorączkowych przygotowań do oficjalnego przejęcia rządów przez Polaków. Bydgoszcz po półtorawiekowej niewoli pruskiej rozpoczynała życie jako miasto wolnej i niepodległej Rzeczypospolitej. Na długiej liście instytucji, które teraz energicznie organizowano na pierwszym miejscu znalazły się szkoły.


W ramach budowy polskiej sieci szkolnej należało zapewnić bydgoskim szkołom kadrę nauczycielską oraz opracować programy nauczania dla poszczególnych poziomów edukacji.
Wkrótce nadeszła chwila, o której marzyło pięć pokoleń Polaków: "Dnia 3 lutego 1920 roku po mszy św. odprawionej w kościele Trójcy wśród bicia we wszystkie dzwony na znak, ze rozpoczyna się nowa era i po uroczystym odśpiewaniu "Te Deum" udała się młodzież pol­ska po raz pierwszy do szkół polskich".
W jednej z dzielnic miasta - na Okolu - w pobliżu Kanału Bydgoskiego, przy ulicy Nowogrodzkiej 3 w budynku z czerwonej cegły wzniesionym w 1879 roku otwarto szkołę podstawową.


Oto co napisał na ten temat kronikarz szkolny: "Przez ratyfikację Wersalskiego Traktatu Pokojowego z dnia 10. 01. 1920 roku doznało miasto Bydgoszcz i okolice ogromnego przewrotu: polskie wojsko wkroczyło do naszego grodu dnia 20. 01. 1920 roku. Szkoły symultanki zginęły i tylko narodowe powstały. Nasza szkoła polska była 3. 02. 1920 roku stworzona i według narodowości i wyznania podzielona".
Po raz pierwszy dzwonek rozległ się w szkolnych murach 20.03.1920 roku. Pierwszy rok nauki trwał zaledwie cztery miesiące. Życie szkolne wróciło do normy dopiero 1.09.1920 roku. Funkcję pierwszego kierownika szkoły sprawował Maksymilian Domeracki. 15.09.1920 r. obowiązki przejął Wiktor Stelmach wraz ze swym zastępcą Stefanem Biłozorem.

W tym czasie szkoła miała charakter koedukacyjny. Nad wszechstronnym rozwojem 1110 uczniów czuwało 20 nauczycieli. Równocześnie z prowadzonymi zajęciami dla dzieci, nauczyciele szkoły zorganizowali, w ramach ogólnonarodowej walki z analfabetyzmem, kurs dla dorosłych słuchaczy spoza szkoły. Jak wspominał kronikarz szkolny: "Lekcje odbywają się w poniedziałek, czwartek i piątek w czasie od 7 do 9 wieczorem i udziela się pisowni, gramatyki, historii, geografii, literatury i na ogólne życzenia rachunków". 

od 1926 roku w szkole funkcjonowała założona przez Teodora Dankowskiego, pierwsza męska drużyna harcerska im. gen. Sowińskiego. Cztery lata później założono drużynę żeńską (X Żeńska Drużyna Harcerska im. Dzieci Wrzesińskich).
W roku szkolnym 1926/1927 nastąpiło nadanie placówce imienia - Adama Mickiewicza. Inicjatorką i pomysłodawczynią była jedna z młodych nauczycielek - pani Kazimiera Peisertówna, która została matką chrzestną szkoły.
Ostateczną reorganizację szkoła przeżyła w latach 1932/1933, kiedy to dokonano podziału placówki na szkołę męską im. Adama Mickiewicza z kierownikiem Stanisławem Pellegrinim i żeńską im. Stefana Batorego, kierowaną przez Czesława Lorkowskiego.

Okupacja hitlerowska spowodowała zamknięcie szkoły. Hitlerowcy po kroczeniu do miasta (5.09.1939 r.) aresztowali nauczycieli. Gmach szkolny został przekształcony w koszary wojskowe i pomieszczenia dla jeńców wojennych. Zniszczeniu uległy pracownie szkolne, mapy i obrazy służyły za zasłony i materace, a ogródek szkolny zniszczono całkowicie. Archiwum wraz z dokumentacją szkolną zaginęły, prawdopodobnie zostały spalone. 
W wyniku zaplanowanej akcji mordowania polskie inteligencji, z rąk hitlerowców zginęło 8 pracowników szkoły:

      Maksymilian Domeracki - pierwszy kierownik szkoły
      Czesław Lorkowski - kierownik szkoły żeńskiej
      Ludwik Ciaputa - nauczyciel
      Czesław Kwieciński - nauczyciel
      Czesław Marynowicz - nauczyciel
      Teodor Pohl - nauczyciel
      Roman Zys -nauczyciel
          Michał Młyński - woźny wraz z rodziną

 

1 października 1948 r. odsłonięto na ścianie szkolnego korytarza tablice ku Ich czci.
Po wyzwoleniu Bydgoszczy rozpoczęto ponowną organizację szkolnictwa powszechnego. Pod koniec stycznia 1945 roku powołano Delegata Tymczasowego Komitetu Miasta Bydgoszczy dla Zorganizowania szkolnictwa - dr Jana Piechockiego. 26 lutego zadanie zorganizowania szkoły w budynku przy ul. Nowogrodzkiej 3 otrzymał Ksawery Jendryczka, przedwojenny kierownik szkoły im. Konarskiego. Po wyzwoleniu miasta zaczęły się spontaniczne prace porządkowe w opuszczonym gmachu. Uroczyste otwarcie Szkoły Podstawowej nr 15 im. Adama Mickiewicza nastąpiło 19 marca 1945 roku. W pierwszym roku szkolnym szkoła liczyła 934 uczniów podzielonych na 8 klas żeńskich i tyle samo męskich. Pierwszym kierownikiem placówki został Ksawery Jendryczka. 

Po wojnie szkołę reorganizowano kilkukrotnie. W październiku 1947 roku Kuratorium Pomorskiego Okręgu Szkolnego przekształciło tę placówkę w "jedenastolatkę", zmieniając nazwę szkoły na: "Piątą Państwową Szkołę Ogólnokształcącą Stopnia Licealnego i Podstawowego im. Adama Mickiewicza". 
Pierwsze egzaminy maturalne odbyły się w 1951 roku. Świadectwo maturalne z numerem pierwszym otrzymała Anna Krystyna Ancewicz.
 
W 1954 roku zmieniono nazwę szkoły na "Szkołę Podstawową i Liceum Ogólnokształcące nr 2".
Istniejącą do dziś nazwę "III Liceum Ogólnokształcącego w Bydgoszczy" placówka otrzymała w roku szkolnym 1961/1962.

Największa rozbudowa szkoły miała miejsce w latach l968/1970. 26 stycznia 1970 roku oddano do użytku uczniów profesjonalnie wyposażoną salę gimnastyczną oraz "nowe" piętro - skrzydło szkolnego gmachu zawierające przestronny gabinet fizyczny z zapleczem, gabinet lekarski, sanitariaty i szatnie. Kolejna modernizacja szkoły nastąpiła w roku szkolnym 1985/1986.

W roku szkolnym 1991/1992 III Liceum Ogólnokształcące jako jedna z pierwszych szkół w Bydgoszczy wprowadziła autorskie profile klas. Obecnie istnieją klasy z licznymi innowacjami, m.in. w zakresie edukacji ekonomiczno-informatycznej, humanistycznej i lingwistycznej, a w przyszłym roku szkolnym (2006/2007) dziennikarsko-prawnej.

Od 14 października 1977 roku hymnem szkolnym pozostaje "Pieśń Filaretów" Adama Mickiewicza.

Hej, użyjmy żywota!
Wszak żyjem tylko raz;
Niechaj ta czara złota
Nie próżno wabi nas.
Hejże do niej wesoło,
Niechaj obiega w koło.
Chwytaj i do dna chyl
Zwiastunkę słodkich chwil.
Po co tu obce mowy?
Polski pijemy miód;
Lepszy śpiew narodowy
I lepszy bratni ród.
W ksiąg greckich, rzymskich steki
Wlazłeś, nie żebyś gnił;
Byś bawił się jak Greki,
A jak Rzymianin bił.
Ot tam siedzą prawnicy,
I dla nich puchar staw
Dzisiaj trzeba prawicy,
A jutro trzeba praw. [...]
Cyrkla, wagi i miary.
Do martwych użyj brył;
Mierz siłę na zamiary,
Nie zamiar podług sił.
Bo gdzie się serca palą, ˇ
Cyrklem uniesień duch,
Dobro powszechną skalą,
Jedność większa od dwóch. [...]
Krew stygnie, włos się bieli,
W wieczności wpadniem toń;
To oko zamknie Feliz
To filarecka dłoń.
[1820]


Opracował mgr Tomasz Cejrowski na podstawie: J. Jercha-Malinowska, S. Malinowski, III Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza, Bydgoszcz 1997